ارزیابی همزمان کارایی فنی و ریسک تولید مزارع برنج (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
فعالیت های کشاورزی در مقایسه با سایر فعالیت های تولیدی، فعالیتی پرریسک بوده و این ریسک اغلب با ناکارآمدی همراه است. بنابراین مطالعه همزمان ریسک و عدم کارایی می تواند منجر به تولید کاراتر شود. بر اساس داده های سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان (سال ۱۳۹۵)، تعداد کل کشاورزان در زمان مطالعه ۳۸۷۶۳ نفر بود. با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه مورد نیاز ۲۲۶ نفر محاسبه شد که تقریباً ۵۸ درصد از جمعیت را تشکیل می دهد. پرسشنامه شامل دو بخش بود که به ترتیب مربوط به نهاده های مورد استفاده در فرآیند تولید برنج و متغیرهای اجتماعی-اقتصادی کشاورزان و مزارع آنها بود. برای ارزیابی همزمان کارایی فنی و ریسک تولید برنج کاران، در شهرستان رشت در سال ۱۳۹۷، از یک مدل تولید مرزی تصادفی تعمیم یافته (SFP) با ویژگی های ریسک انعطاف پذیر استفاده شد. نتایج تخمین تابع ریسک تولید نشان داد که تولید برنج به طور معنی داری تحت تأثیر نهاده های زمین، بذر و نیروی کار قرار دارد. همچنین، نهاده های سطح زیرکشت، آب، سن شالیکار و جنسیت ریسک فزاینده و بذر، علف کش ها، ماشین آلات، تحصیلات کشاورز، اندازه خانواده و تجربه کشاورزی از نهاده های ریسک کاهنده هستند. علاوه بر این، بذر، نیروی کار، عضویت در تعاونی های کشاورزی و بیمه، ناکارایی فنی را افزایش می دهد. کود نیترات، آب، جنسیت، تجربه کشت برنج و شرکت در کلاس های آموزشی و ترویجی اثر مثبت بر کارایی فنی در منطقه ی مورد مطالعه داشتند. نتایج برآورد کارایی فنی نشان داد که میانگین کارایی فنی شالیکاران با مؤلفه ریسک 47/93 درصد و بدون مؤلفه ریسک 27/96 درصد بوده است. بنابراین واضح است که برآورد مدل بدون مؤلفه ریسک منجر به خطای بزرگنمایی در میزان کارایی فنی می شود. در نتیجه، توصیه می شود هنگام اندازه گیری کارایی فنی شالیزارها برای دستیابی به مدیریت ریسک صحیح و تولید بسیار کارآمد، مؤلفه ریسک در نظر گرفته شود.Simultaneous Evaluation of Technical Efficiency and Production Risk of Rice Paddy Fields
Agricultural activities are inherently riskier than other types of production and are often accompanied by inefficiencies. Therefore, studying risk and inefficiency simultaneously can help enhance productivity. The statistical population in this study consisted of rice farmers in Rasht County. Based on data from the Agricultural Jihad Organization of Guilan province (2016), the total number of farmers at the time of the study was 38,763. Using Cochran’s formula, the required sample size was calculated to be 226, representing approximately 58 percent of the population. The questionnaire consisted of two parts: one focusing on the inputs used in the rice production process, and the other on the socio-economic characteristics of farmers and their farms. To simultaneously evaluate the technical efficiency and production risk of rice farmers in Rasht County in 2018, a generalized Stochastic Frontier Production (SFP) model with flexible risk properties was employed. The results of estimating production risk function showed that (i) rice production was significantly affected by land, seed and labour inputs; (ii) land, water, age, and gender variables were risk-increasing factors; (iii) seed, herbicides, machinery, farmer’s education, family size, and farming experience were risk-reducing inputs; (iv) seed, labour, membership in the agricultural cooperatives and insurance increased technical inefficiency; and (v) nitrogen fertilizer, water, gender, experience, and participation in educational and promotional programs reduce technical inefficiency in the studied area. The results of estimating technical efficiency showed that the average technical efficiency of the rice paddy field was 93.47 percent and 96.27 percent with and without a risk component, respectively. Therefore, it is clear that estimating the model without a risk component leads to biased results of technical efficiency. In conclusion, it is recommended that the risk component be considered when measuring the technical efficiency of paddy fields to achieve sound risk management and highly efficient production.
تبلیغات
