بازاستفاده تطبیقی: مفاهیم، مزایا و معایب و اولویت بندی معیارهای مؤثر در بازسازی ساختمان های موجود
آرشیو
چکیده
رشد فزاینده ساختمان های بلااستفاده در مناطق شهری، همراه با چالش های تأمین مسکن مقرون به صرفه، مشکلات زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی ایجاد کرده است. باز استفاده تطبیقی، با تغییر کاربری بناهای موجود، راهکاری مؤثر برای کاهش اثرات زیست محیطی، حفظ میراث فرهنگی و بازآفرینی شهری است. باوجود به کارگیری رویکرد باز استفاده تطبیقی در احیای بناهای بلااستفاده، گاهی دستیابی به موفقیت کامل در این فرایند محقق نشده است. این ناکامی عمدتاً ناشی از عدم شناسایی جامع معیارهای کلیدی مؤثر بر باز استفاده تطبیقی و ناتوانی در تعیین میزان تأثیرگذاری این معیارها در فرایند تصمیم گیری و اجرا است. این پژوهش باهدف شناسایی و اولویت بندی معیارهای کلیدی مؤثر بر موفقیت پروژه های باز استفاده تطبیقی به این پرسش پاسخ می دهد: «کدام معیارها در تعیین اثربخشی باز استفاده تطبیقی از اهمیت بیشتری برخوردارند؟» با مرور ادبیات پیشین به روش توصیفی - تحلیلی معیارهای تأثیرگذار در فرایند باز استفاده تطبیقی (105 معیار) شناسایی و در هشت دسته طبقه بندی شدند: 1.بازار-اقتصاد2.پایداری در حوزه محیط زیستی و انرژی3.مکان ومحله-منافع عمومی4.ساختار-عملکرد5.سهولت سازگاری-تداوم6.عوامل فرهنگی-اجتماعی-اصالت7. عوامل معماری-استاندارد کیفیت8. قانون-مدیریت-دولت. بررسی میزان ارجاعات با روش تحلیل محتوا و بهره گیری از روش آنتروپی شانون برای اولویت بندی دسته های معیارها نشان داد که «عوامل معماری-استاندارد کیفیت» و «قانون-مدیریت-دولت» به عنوان فصل مشترک در هر دو تحلیل، نقشی محوری در موفقیت بازاستفاده تطبیقی ایفا می کنند. تحلیل پژوهش ها نشان داد که معیارهای معماری، فرهنگی-اجتماعی و پایداری زیست محیطی تأثیر بسزایی در موفقیت پروژه های بازاستفاده تطبیقی دارند و با مطالعات پیشین هم راستایی دارند. راهکارهای ارائه شده، شامل تقویت کیفیت معماری، ارتقای انعطاف پذیری عملکردی، و رعایت چارچوب های قانونی، چارچوبی عملی برای بهینه سازی این پروژه ها فراهم می کنند.Adaptive Reuse for Building Renovation: Concepts, Advantages, Disadvantages, and Prioritization of Criteria
The rapid expansion of underutilized buildings in urban areas, coupled with the persistent challenges of providing affordable housing, has caused significant environmental, social, and economic problems. Adaptive reuse, which involves the repurposing of existing structures, emerges as an effective strategy for mitigating environmental impacts, preserving cultural heritage, and promoting urban regeneration. Nevertheless, despite the adoption of adaptive reuse approaches in revitalizing abandoned buildings, achieving full success in this process has occasionally proven unattainable. This deficiency is primarily due to the lack of a thorough assessment of essential factors shaping adaptive reuse, as well as the challenge of evaluating their extent of influence on strategic planning and execution processes. The present study, aimed at identifying and prioritizing the critical criteria that affect the success of adaptive reuse projects, addresses the following research question: "Which criteria hold greater importance in determining the effectiveness of adaptive reuse?" Through literature review by using a descriptive-analytical, the criteria of the adaptive reuse methodology were identified as 105 criteria and categorized into these eight distinct groups: (1) market-economy; (2) sustainability in environmental and energy domains; (3) location and neighborhood-public benefits; (4) structure-performance; (5) ease of transformation -continuity; (6) cultural-social-authenticity factors; (7) architectural factors-quality standards; and (8) law-management-government. An examination of citation frequencies via content analysis, combined with the application of the Shannon Entropy method for prioritizing criteria categories, demonstrated that "architectural factors-quality standards" and "law-management-government" represent common intersections across both analyses, thereby playing a pivotal role in the success of adaptive reuse initiatives. The analysis of the studies further revealed that architectural, cultural-social, and environmental sustainability criteria exercise substantial influence on the success of adaptive reuse projects, exhibiting alignment with findings from previous research. The proposed solutions—including the enhancement of architectural quality, the promotion of functional flexibility, and adherence to legal frameworks—furnish a practical framework for optimizing such projects.
تبلیغات
