نویسندگان: احسان ابطحی
حوزه های تخصصی:
دریافت مقاله

آرشیو

آرشیو شماره ها:
۶۸

چکیده

متن

لبنان امروز با بزرگترین بحران سیاسی پس از پایان جنگ داخلی این کشور مواجه شده است. این کشور اکنون در دوراهی غرب یا سوریه قرار گرفته است. فواد سینوره، نخست‌وزیر مورد حمایت آمریکا و کشورهای غربی نتایج انتخابات هفته گذشته لبنان را پاسخی مدنی به قتل‌های سیاسی توصیف کرده بود. اما حقیقت آن است که اوضاع نسبت به گذشته تغییر چندانی نکرده و قدرت مانند قبل در میان گروه‌های سیاسی مختلف لبنان تقسیم شده است. شاید تنها شاخص خوشحال‌کننده انتخابات پارلمانی میان دوره‌ای یکشنبه گذشته لبنان مشارکت گسترده مردم بود که با وجود نگرانی از خشونت‌های احتمالی در صف‌های طویل به انتظار رای دادن ایستاده بودند.براساس نتایج نهایی انتخابات میان‌دوره‌ای لبنان اکثریت ضدسوری اکنون 70 کرسی در اختیار دارد.
 
شیعیان و جریان میهنی لندن هم که مورد حمایت سوریه هستند و متحد طبیعی هم به شمار می‌روند به ترتیب 35 و 23 کرسی را در پارلمان لبنان در اختیار خواهند داشت.کامیل خوری، کاندیدای جنبش میهنی آزاد به رهبری میشل عون در انتخابات میان‌دوره‌ای توانست در شهر متن بر امین‌جمیل از رهبران مسیحی هوادار دولت و مخالف سوریه پیروز شود و به مجلس راه یابد.به این ترتیب اگرچه به عقیده بسیاری از تحلیل‌گران، نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای شهر متن شاخصی مهم برای ارزیابی نتایج انتخابات آینده ریاست‌جمهوری به شمار می‌رود اما شواهد حاکی از آن است که این پیروزی نمی‌تواند معیاری قطعی برای انتخابات آینده ریاست‌جمهوری لبنان باشد چرا که این نتایج نه تنها چشم‌انداز سیاسی لبنان را به‌طور واضح مشخص نکرد که حتی آن را تیره‌تر از گذشته کرد.
 
براساس نتایج انتخابات شهر متن آقای خوری که مورد حمایت میشل عون محسوب می‌شود توانست با حمایت ارمنی‌ها به پارلمان راه یابد در حالی که اکثریت مارونی‌ها (که فرقه‌ای مسیحی هستند) به امین‌جمیل رای داده‌اند. این در حالی است که طبق قانون اساسی لبنان رئیس‌جمهور باید مسیحی مارونی باشد و بدین‌ترتیب امین‌جمیل می‌تواند مدعی حمایت اکثریت مارونی باشد. به این ترتیب چشم‌انداز سیاسی لبنان و انتخاب رئیس‌جمهور آینده (که قرار است بین ماه‌های سپتامبر تا نوامبر توسط پارلمان انجام شود) را تیره‌تر از گذشته کرده است. باید منتظر سایر تحولات صحنه سیاسی لبنان ماند.