تروپونین I

بیماری های قلبی عروقی شایع ترین علت مرگ و میر افراد در اغلب کشورهای جهان است. از سطوح بالای سرمی بیومارکرهای قلبی از جملهCK-MB و تروپونینI در تشخیص آسیب بافت قلب استفاده می شود. از مهم ترین عوامل موثر در کاهش این بیماری ها، ورزش و فعالیت جسمانی است. بر این اساس، هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر هشت هفته تمرین ترکیبی بر سطوحCK-MB و تروپونین I در بیماران قلبی عروقی است. در این کارآزمایی بالینی با طراحی تصادفی، ۲۴ بیمار مبتلا به بیماری های قلبی عروقی با میانگین سنی 8±59 سال و میانگین شاخص توده بدنی42/0±76/27 به صورت تصادفی به دو گروه تمرین ترکیبی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه طبق پروتکل مورد نظر، تمرینات هوازی و مقاومتی را انجام دادند. نمونه گیری خون به صورت وریدی در دو مرحله پیش و پس از مداخله انجام شد. توزیع نرمال داده ها با استفاده از آزمون شاپیرو-ویلک ارزیابی گردید. جهت مقایسه تغییرات بین گروهی، از آزمون تحلیل کوواریانس همراه با آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد که تمرین ترکیبی سبب تغییرات معناداری در شاخص(p=0.03) CK-MB نسبت به گروه کنترل گردید؛ هر چند که تغییرات معناداری در شاخص تروپونین I مشاهده نشد(p=0.3) . افزایش شاخص CK-MB و عدم تغییر معنی دار در شاخص تروپونین I در بیماران، می تواند ناشی از فشار تمرین ترکیبی، ایجاد استرس متابولیک و بهبود ظرفیت عملکردی قلب و عروق باشد.