میمک چهره ای

مقدمه: نقص های بازشناسی هیجان و همدلی بعنوان زیر بنای مشکلات میان فردی مبتلایان به اختلال شخیت مرزی مطرح است. برخی مطالعات ازکاهش بازشناسی هیجان و میمیک چهره ای در افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی و برخی از افزایش آن خبر می دهند. مطالعه ی حاضر قصد دارد حساسیت چهره ای افراد عادی وافراد دارای صفات شخصیت مرزی را نسبت به اظهارات کلامی و غیر کلامی هیجان مقایسه کند و روشن سازد که دوگروه چه تفاوتی در همدلی عاطفی و شناختی دارند. روش: پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با اندازه گیری مکرر سه عاملی بود. جامعه آماری آن را دانشجویان دانشگاه زنجان در سال 1400- 1399را تشکیل می دادندکه از نظرصفات شخصیت مرزی غربال و از بین آنان 30 فرد مرزی و 30 فرد عادی به صورت تصادفی انتخاب و در معرض ابراز های هیجان و پرسشنامه همدلی قرارگرفتند. نتایج با استفاده از نرم افزار Spss22 بررسی شد. یافته ها: افراد مرزی در همدلی عاطفی (p=/001)و مقیاس تخیل (p=/001)همدلی شناختی عملکرد بهتری نسبت به افراد عادی داشتند. تفاوت معناداری درمیمک چهره ای افراد مرزی، در مواجهه با ابراز های کلامی و غیرکلامی هیجان غم وجود نداشت ولی در هیجان خشم در ابراز کلامی، افرادعادی عملکرد بهتری (p=0/002) داشتند. نتیجه گیری: برخلاف پژوهش های قبلی افراد مرزی توانایی همدلی بیشتری نسبت به افراد عادی داشتند و شباهت میمیک چهره ای دوگروه نشان می دهد که سرایت عاطفی و میمیک چهره ای اساس همدلی عاطفی را تشکیل می دهند. کلمات کلیدی: اختلال شخصیت مرزی، همدلی ، میمک چهره ای.