رضا و تسلیم

در این پژوهش سعی شده با رویکرد روشی کتابخانه ای و شیوهه پردازش توصیفی – تحلیلی محور اصلی اندیشه مولوی و همچنین پاره ای از اندیشه های سیاسی وی با استناد به کتاب مثنوی معنوی نمایانده شود. از این روی با استفاده از نظریه عشق به عنوان مرکز اندیشه های مولوی به صفاتی چون: تواضع، رضا و تسلیم (در برابر خداوند) در باور او می پردازیم و در این راستا به اندیشه های سیاسی او رهنمون می شویم. اندیشه هایی همچون: اصالت تکثر، تساهل و دوری از تعصب و شاد زیستن و ناشایسته های حکومتی که پایه و اساس دموکراسی در اندیشه های سیاسی او هستند.