انسداد بینایی

مقدمه: کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در اجرا و ردیابی تکالیف هدف گیری-دریافت دارای ضعف می باشند. پژوهش حاضر با هدف تاثیر انسداد بینایی بر مهارت هدف گیری-دریافت و چشم آرام در کودکان با اختلال هماهنگی رشدی انجام گرفت. روش پژوهش: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح اندازه گیری تکراری انجام گرفت، از بین دختران و پسران مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در مرکز بهزیستی و توابخشی خوراسگان اصفهان، 26 کودک مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی با دامنه سنی 7 تا 9 سال به صورت هدفمند انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرتاب 10 توپ به سمت دیوار و همزمان دریافت توپ برگشتی تحت سه شرایط بینایی کامل، انسداد ابتدایی و انسداد انتهایی پرداختند. همزمان با پرتاب و دریافت توپ، حرکات چشم شرکت کنندگان توسط دستگاه ردیابی بینایی و همچنین نمره عملکرد آن ها ثبت گردید. داده ها به روش تحلیل واریانس درون گروهی با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اجرای مهارت هدف گیری- دریافت و طول دوره چشم آرام در شرایط انسداد ابتدایی و انسداد انتهایی در مقایسه با شرایط بدون انسداد به طور معناداری تضعیف گردید (0/05>p). همچنین، نتایج نشان داد که انسداد ابتدایی باعث تضعیف بیشتر اجرای مهارت پرتاب و دریافت و هم طول دوره کوتاه تر چشم آرام در مقایسه با انسداد انتهایی گردید (0/05>P). نتیجه گیری: به طور کلی نتایج تحقیق حاضر از نقش سیستم پیش برنامه ریزی در اجرای مهارت پرتاب و دریافت در کودکان با اختلال هماهنگی رشدی حمایت می کند.