ماساژ سوئدی

مقدمه و هدف : هدف از مطالعه حاضر مقایسه تاثیرات دو نوع ماساژ سوئدی و شیاتسو بر سندروم گیر افتادگی شانه والیبالیست های مرد بود. <br /> روش شناسی: شرکت کنندگان 36 نفرکه مبتلا به سندرم گیر افتادگی شانه بودند انتخاب و بصورت تصادفی به 3 گروه (n=12) تقسیم شدند. پروتکل برنامه ماساژ در شش هفته و هر هفته دو جلسه 60 دقیقه ای اجرا شد. فعالیت های ماساژ شامل استروکینگ سطحی، ماساژ افلوراژ (نوازشی)، ماساژ پتریساژ (ورز دادن)، ماساژ پرکاشن (ضربه ای)، ضربه زدن با لبه دست و در ماساژ شیاتسو شامل نقاط ضد درد در ناحیه کمر بند شانه بود . <br /> نتایج: نتایج حاصل از آزمون t نشان داد برنامه ماساژ سوئدی و شیاتسو برکاهش ناتوانی مفصل والیبالیست های مرد مبتلا به سندرم گیر افتادگی شانه اثر دارد. همچنین بین گروه ماساژ سوئدی و شیاتسو بر کاهش ناتواتی مفصل والیبالیست های مرد مبتلا به سندرم گیر افتادگی شانه تفاوت معنادار وجود دارد. علاوه براین نتایج نشان داد برنامه ماساژ شیاتسو بیش از ماساژسوئدی بر ناتوانی شانه والیبالیست های مرد مبتلا به سندرم گیر افتادگی شانه اثر دارد<br /> نتیجه گیری : .بنابراین جهت کاهش ناتوانی و کاهش هزینه های درمان این دو روش ماساژ توصیه می شود. مخصوصا ماساژ سوئدی ، با افزایش دامنه حرکتی و رفع اسپاسم های عضلانی نقش موثری در کاهش دردها و ناراحتیهای موقتی دارد و ، می تواند پیش زمینه ناراحتی را مرتفع سازد.

مقدمه: هدف این تحقیق مقایسه تاثیر یک دوره ماساژ سوئدی و تمرین مقاومتی بر تغییرات سطوح پلاسمایی پروتئین واکنش دهنده C و عملکرد بی هوازی در زنان دارای اضافه وزن بود. روش ها: آزمودنی های این پژوهش 24 زن دارای اضافه وزن با دامنه سنی 30 تا 45 سال بودند که به سه گروه کنترل (8 نفر)، تمرین مقاومتی (8 نفر) و ماساژ (8 نفر) تقسیم شدند. کلیه افراد شرایط ورود به مطالعه را داشتند. آزمودنی در گروه های تمرین و ماساژ به مدت 8 هفته و با تواتر 3 جلسه در هفته به تجربه مداخله پرداختند. گروه کنترل در این دوره به زندگی روزمره خود پرداخت. قبل و پس از دوره مداخله توان بی هوازی و پروتئین واکنش گر C مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد پروتئین واکنش دهنده C در دو گروه کاهش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشت (05/0P≤). توان بی هوازی در گروه تمرین افزایش معنی داری داشت (05/0P≤)، همچنین با توجه به نتایج پس آزمون توان بی هوازی در گروه تمرین نسبت به دو گروه دیگر بالاتر بود (05/0P≤). نتیجه گیری: هر دو مداخله به مقدار یکسان در مبحث التهاب نقش دارند اما توان بی هوازی فقط تحت تاثیر تمرین قرار گرفته بود. کلید واژه ها: پروتئین واکنش گر C، ماساژ سوئدی، تمرین مقاومتی