پیش بینی بحران

درجوامع فعلی و جوامع در پیش روی، بحث بحران ها یکی از مشکلات اساسی و چالش برانگیز دولت هاست. یکی از مهم ترین بحران های اجتماعی- امنیتی دو دهه اخیر، بحران دانشجویی 1379 خرم آباد است. درخلال این نوع بحران ها وظایف دستگاه های امنیتی و پلیسی کشور بس دشوار، سنگین و طاقت فرسا است. هدف ازتحقیق حاضر شناسائی مشکلات سیستم اطلاعاتی ناجا و یافتن ساز وکار اطلاعاتی مؤثر برای بالابردن قدرت پیش بینی این واحدها بوده است. به این منظور، اسناد و مدارک مربوط به بحران شهریور 79 خرم آباد از مبادی مختلف جمع آوری شده و باچندتن از کارشناسان اطلاعاتی و اجرائی حاضر در بحران مذکور مصاحبه گردید. روش پژوهشی توصیفی است. جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه 10 تن از صاحب نظران اطلاعاتی حاضر در بحران بوده است. بر اساس نتایج حاصل از مطالعه حاضر می توان ابراز داشت که اطلاعات نیروی انتظامی استان در بخش پیش بینی بحران شهریور 79 خرم آباد کارکرد مناسبی نداشته است. همچنین نتایج نشان دادند که برآورد اطلاعاتی ازلحاظ زمانی و محتوایی منطبق براصول انتشار برآوردها نبوده است: 1. معاونت اطلاعات استان بدلیل مخدوش بودن سیستم فرماندهی نتوانسته درآماده سازی ناحیه انتظامی استان در مقابله بابحران نقش آفرینی نماید. 2. سیستم اطلاعاتی ناجا تاثیری در تصمیم گیری «شتا» نداشته است. 3. عدم تعامل با جامعه اطلاعاتی به گونه ای بوده که منجر به صدور برآوردی کارا و مؤثر از سوی معاونت اطلاعات نیروی انتظامی در جهت تاثیرگذاری برتصمیم اعضای شتا نشده است.

زمینه و هدف :  داده های کلان نقش مهمی در عملکرد سازمان های پلیسی مدرن، ایفا می کنند. این تحقیق به بررسی نقش تجزیه و تحلیل داده های کلان  بر ابعاد مختلف مدیریت بحران پلیس ایران می پردازد. روش : این تحقیق از نوع توصیفی- پیمایشی با رویکرد کمی و از لحاظ هدف کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش را 351 نفر از فرماندهان، مدیران ارشد و متخصصان خبره فناوری اطلاعات پلیس تشکیل می دهند که با استفاده از فرمول کوکران 188 نفر از طریق نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان اعضای نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه داده های کلان و مدیریت بحران، بعد از بومی سازی مبنای تحقیق و برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها : یافته ها نشان داد که تجزیه و تحلیل داده های کلان تأثیر مثبت و معناداری بر مدیریت بحران پلیس ایران دارد. همچنین، تأثیر مثبت و معنادار داده های کلان بر ابعاد مختلف مدیریت بحران از جمله پیش بینی و پیشگیری، تصمیم گیری، تخصیص منابع و هماهنگی بین واحدها تأیید شد. نتیجه گیری : با توجه به این که تجزیه و تحلیل داده های کلان می تواند نقش کلیدی در ارتقای توانمندی های مدیریت بحران پلیس ایران ایفا کند و زمینه را برای واکنش های سریع تر، دقیق تر و مؤثرتر در شرایط بحرانی فراهم آورد، بنابراین در سازمان پلیس برای بهره برداری کامل از این پتانسیل بایستی برنامه ریزی دقیق، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و آموزش مداوم نیروی انسانی صورت گیرد، نتایج این پژوهش می تواند به ارتقای مدیریت موثر بحران سازمان پلیس کمک کند.