زمینه و هدف: ارزیابی عملکرد برای بهبود کارایی سازمان ها حیاتی است. تحلیل پوششی داده ها (DEA) با شناسایی واحدهای کارآمد و ناکارآمد، ابزاری قدرتمند در این زمینه است. این پژوهش با مقایسه مدل های DEA، به انتخاب روش مناسب کمک می کند و عملکرد ایمنی جاده های ایران طی سال های ۱۳۹۴ الی ۱۳۹۹ را بررسی می کند. روش: این مطالعه با چارچوب ورودی- خروجی، ۳۱ استان را به عنوان واحد تصمیم گیری بررسی می کند. ورودی ها شامل جمعیت، وسایل نقلیه و راه ها، خروجی ها شامل تصادفات منجر به فوت و تولید ناخالص داخلی هستند. از مدل های CRS-DEA و VRS-DEA و روش Window-DEA برای تحلیل تغییرات عملکرد ایمنی جاده ها در طول زمان استفاده شده است. داده ها با نرم افزارهای دیپ و اکسل تحلیل شده اند. یافته ها: یافته ها نشان می دهد در مدل CRS، استان های تهران، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد کاملاً کارا و سیستان و بلوچستان ناکاراترین هستند. در مدل VRS، البرز، ایلام، خوزستان و قم کارا و فارس ناکاراترین است. در مدل های پنجره ای، سیستان و بلوچستان در CRS-WINDOW و فارس در VRS-WINDOW اغلب ناکاراترین بودند. نتیجه گیری: مدل VRS به دلیل در نظر گرفتن بازده متغیر نسبت به مقیاس، کارایی بالاتری نسبت به مدل CRS نشان می دهد، که بیانگر ناکارایی مقیاسی در برخی استان ها است. استان های بهینه در هر دو مدل کارایی یک دارند، در حالی که اختلاف بین CRS و VRS نشان دهنده نیاز به بازنگری در مقیاس عملیاتی است. مدل VRS-WINDOW با پنجره های سه ساله، نتایج دقیق تر و قابل اعتمادتری ارائه می دهد.
زمینه و اهداف: گسترش تعاملات دیجیتالی، بزه دیدگی و بزهکاری سایبری را به شکل رایجی از رفتارهای مضر در فضای مجازی تبدیل کرده است که حقوق افراد را به شدت تهدید می کند. این پدیده ها در اشکال گوناگونی ظاهر می شوند و بر جنبه های متعددی از زندگی شخصی قربانیان تأثیر می گذارند. این پژوهش با تمرکز بر شهر تبریز، به بررسی علل و ارائه راهکارهای مقابله ای برای این پدیده می پردازد. روش: این مطالعه با استفاده از رویکرد کیفی-کمی، جنبه های مؤثر بر بزه دیدگی و بزهکاری سایبری را بررسی می کند. داده ها از طریق مصاحبه جمع آوری شد، سپس عوامل مؤثر بر بزه دیدگی و بزهکاری سایبری از طریق تحلیل عامل اکتشافی و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند. در نهایت با همفکری متخصصان پیشنهادهای کاربردی ارائه شد. نمونه آماری پژوهش شامل 95 نفر از مراجعه کنندگان (بزهکار- بزه دیده) با محوریت جرائم مرتبط با بزهکاری سایبری (54 نفر از این افراد بزهکار و 41 نفر بزه دیده) بودند. این افراد با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. کلیه تحلیل های آماری، به وسیله SPSS25 انجام شد. یافته ها: عوامل بزه دیدگی سایبری در تبریز را می توان به خودکنترلی پایین، استفاده گسترده از شبکه های اجتماعی، نظارت ضعیف والدین و افشای بیش از حد اطلاعات شخصی اشاره کرد. همچنین، عوامل مؤثر بر بزهکاری سایبری شامل ناشناسی، یادگیری اجتماعی، تغییر ارزش ها و عدم درگیری اخلاقی هستند. نتایج: به منظور کاهش بزه دیدگی و بزهکاری سایبری باید از فناوری های پیشرفته مانند هوش مصنوعی و تحلیل داده ها برای پیش بینی و پیشگیری از جرائم سایبری و توسعه سامانه های برخط گزارش دهی برای تسهیل اطلاع رسانی جرائم سایبری توسط قربانیان، افزایش آگاهی از طریق برگزاری کارگاه های آموزشی، همکاری با مدارس و دانشگاه ها و برگزاری گروه های آگاهی بخشی در سطح شهر استفاده کرد.
زمینه و هدف: پی جویی جرائم مواد مخدر در فصای مجازی، پلیس را با چالش هایی روبرو کرده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی چالش های رصد و ردگیری قاچاقچیان مواد مخدر در فضای مجازی و در استان قزوین انجام شد. روش: این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش با رویکرد کیفی اجرا شد. مشارکت کنندگان تحقیق حاضر 20 نفر از متخصصین پلیس مبارزه با مواد مخدر، پلیس فتا، پلیس اطلاعات، پلیس آگاهی و مرکز اطلاعات فضای مجازی ِاطلاعات سپاه و اداره اطلاعات استان قزوین بودند. ابزار گردآوری داده ها، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. بعد از انجام 10 مصاحبه، عوامل مربوطه در مصاحبه های قبلی تکرار و پژوهشگر به اشباع نظری و مضمونی رسید. برای روایی پژوهش از اساتید آشنا به حوزه مورد مطالعه استفاده شد. برای محاسبه پایایی از ضریب کاپای کوهن استفاده که پایایی حاصل از دو کدگذار با توجه به محاسبات 91 درصد به دست آمد که بیانگر پایایی مناسب بود. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات و داده های جمع آوری شده از روش تحلیل مضمون در محیط نرم افزار مکس کیو دی ای استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش منجر به شناسایی 36 مضمون پایه و 9 مضمون سازمان دهنده شد. با توجه به بهره گیری از روش تحلیل مضمون جهت دار، این مضامین در سه بعد کلیِ چالش های مرتبط با اقدامات اطلاعاتی، عملیاتی و قضائی- اداری، دسته بندی و تحلیل شدند. نتیجه گیری: برای مقابله با چالش های موصوف در فضای مجازی، لازم است راهکارهای پژوهش در حوزه اطلاعاتی، عملیاتی و قضائی- اداری، مورد استفاده متصدیان قرار گیرد.
زمینه و هدف: قرارداد روان شناختی به عنوان مجموعه ای از انتظارات نانوشته میان کارکنان و سازمان، نقش اساسی در شکل گیری اعتماد، تعهد و انگیزش دارد. در مدیریت انتظامی، فهم و طراحی این قرارداد می تواند بر انضباط، عملکرد و تعامل موثر نیروها با سازمان اثرگذار باشد. هدف این پژوهش طراحی مدل قرارداد روان شناختی در سازمان های نظامی و انتظامی بود. یافته ها: در تحلیل کیفی، 1264 مضمون پایه، 58 مضمون سازمان دهنده و 4 مضمون فراگیر شناسایی شد. مضامین فراگیر انتظارات فرد، انتظارات سازمان، پیامدهای فردی و پیامدهای سازمانی بود و از جمله مضامین سازمان دهنده متمایز این مدل می توان به تفکر اعتقادی معنوی، ولایت پذیری، رعایت اصول اخلاقی و روحیه و تعالی کارکنان اشاره کرد. در بخش کمی، بارهای عاملی همه مولفه ها بیش از (0.3 )، بود و اعتبار مدل تایید شد. نتیجه گیری: مدل نهایی ارائه شده نمایی جامع از مولفه های مؤثر بر قرارداد روان شناختی در سازمان های انتظامی فراهم کرد و نشان داد که مولفه های فرهنگی و معنوی، به ویژه باورها و ارزش های مشترک، نقش تعیین کننده ای در تقویت اعتماد و انگیزش نیروها دارند. این یافته ها می توانند به بازنگری سیاست ها، بهینه سازی مدیریت منابع انسانی و ارتقای کارایی سازمان کمک کنند و مسیر پژوهش های آینده در بررسی اثرات بلندمدت این مولفه ها و تعامل آن ها با سایر عوامل سازمانی و محیطی را هموار سازند.
زمینه و هدف: سازمان یادگیرنده سازمانی است که دانش را به صورت فعال خلق، کسب و انتقال می دهد. تحقق الگوی کلانتری یادگیرنده یک ضرورت راهبردی برای فرماندهی انتظامی در عصر تحولات سریع و پیچیده است. بنابراین هدف این مقاله، بررسی مزایای تبدیل کلانتری ها و پاسگاه های انتظامی به یک سازمان یادگیرنده است. روش: این تحقیق از نوع کاربردی و با روش ترکیبی کیفی–کمّی انجام شده است. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه با ۱۵ نفر از نخبگان پلیس که به صورت هدفمند انتخاب شده اند، برای شناسایی شاخص ها و مؤلفه ها گردآوری شد. در بخش کمّی، جامعه آماری شامل ۲۳۰ نفر از معاونین، مدیران پلیس پیشگیری، معاونت تربیت و آموزش فراجا و اساتید دانشگاه علوم انتظامی امین است که با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی، ۱۴۰ نفر بر اساس جدول مورگان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده های کمّی، پرسشنامه محقق ساخته ۵۹ سوالی است که روایی آن با شاخص CVR و پایایی آن با آلفای کرونباخ (۰.۸۹) تأیید شد. تحلیل داده ها با روش تحلیل مضمون (برای بخش کیفی) و نرم افزار SPSS (برای بخش کمّی) انجام گرفته است. یافته ها: 4 مضمون سازمان دهنده شامل: " افزایش کارایی و اثربخشی" با 3 مضمون پایه، " بهبود کیفیت خدمات به مردم" با 2 مضمون پایه، "پاسخگویی به چالش ها و تهدیدات جدید" با 2 مضمون پایه، " افزایش انگیزه و رضایت شغلی" با 2 مضمون پایه و " پیشگیری از فساد" با 3 مضمون شناسایی شدند. نتیجه گیری: تبدیل کلانتری ها به سازمان یادگیرنده، موجب تحول در نگرش، افزایش کارایی، بهبود خدمات به مردم، تقویت پاسخگویی به تهدیدات، ارتقاء انگیزه کارکنان می شود. این تحول همه جانبه باعث چابک سازی و افزایش اعتماد عمومی به نهادهای انتظامی خواهد شد.
