مدیریت نوآوری

هدف پژوهش حاضر، شناسایی ابعاد و مولفه های نقش آفرینی دانشگاه در توسعه صنایع با سبک های یادگیری متفاوت است. پژوهش حاضر، کاربردی، با روش تحلیل اسنادی و استفاده از رویکرد فراترکیب می باشد. براین اساس، از میان 150 پژوهش در حوزه ارتباط دانشگاه با صنعت و سبک های یادگیری صنایع، 40 مقاله نهایی انتخاب و در نهایت 2 مقوله، 8 مفهوم و 36 کد برای نقش آفرینی دانشگاه در صنایع، شناسایی شده است. در نهایت با تحلیل کدها و تطبیق آن ها با ویژگی های سبک های یادگیری و دسته بندی کدها مشخص شد که نقش آفرینی دانشگاه دارای مولفه های توسعه و ارتقا دانش، ساخت بار اول (نمونه اولیه فناوری)، اثبات فناوری، تجاری سازی و انتشار دانش در صنایع با سبک یادگیری (مقوله) STI و مولفه های کسب و ارتقای دانش ساخت، تامین نیروی انسانی و کسب و ارتقای دانش طراحی در صنایع با سبک یادگیری (مقوله) DUI می باشد. بر اساس مدل ارائه شده مشخص گردید ابزارهای نقش آفرینی دانشگاه ها در صنایع بر اساس سبک های یادگیری غالب آن ها، متفاوت است. در نتیجه برنامه های ملی و بخشی برای ارتقاء همکاری دانشگاه و صنعت باید به گونه ای تدوین گردد تا مسیرهای مختلفی از همکاری با صنایع از سوی دانشگاه ها، متناسب با نوع غالب سبک یادگیری صنایع طراحی و اجرا شود.

نوآوری به عنوان محرک اصلی رشد اقتصادی شناخته می شود، اما نقش ساختاریافته آن در تسهیل توسعه پایدار به اندازه کافی موردتوجه قرار نگرفته است. این مطالعه از روش کیفی فراترکیب بهره برده و با مرور نظام مند ۵۷۰۰ سند، ۴۵ مقاله مرتبط با راهبرد نوآوری را انتخاب و کدگذاری نموده است. فرایند کدگذاری منجر به استخراج ۲۲ شاخص، هفت مؤلفه و دو بُعد اصلی راهبردهای نوآوری تسهیلگر توسعه پایدار شد. بُعد فناورانه شامل مؤلفه های شدت تحقیق وتوسعه و بازطراحی اجزای فناوری است. بعد غیرفناورانه شامل مدیریت و کیفیت منابع انسانی، شرایط کلان رقابت و بازار، همکاری با بازیگران محیطی، دسترسی و تخصیص منابع و فرهنگ سازمانی حامی نوآوری و توسعه پایدار است. یافته های حاصل از پژوهش نه تنها شکاف های موجود در پیشینه پژوهشی را پر می کند، بلکه به عنوان راهنمای عملی برای مدیران و سیاست گذاران در تدوین، اجرا و بهبود راهبردهای نوآوری جهت پیشبرد توسعه پایدار در محیط های اقتصادی پیچیده عمل می نماید.

استفاده بهینه از نیروهای وظیفه، یک مسئله شناخته شده در نیروهای مسلح کشور به شُمار می رود. وقفه های تحصیلی و شغلی، هدررفت استعدادها و عدم بهره برداری مؤثر از توانمندی های سربازان، به بروز نارضایتی هایی در میان جوانان و خانواده ها منجر شده و آسیب های اجتماعی را به دنبال داشته است. با توجه به ماهیت تخصصی و فناورانه تهدیدات نوین، توسعه فناوری های دفاعی و ارتقاء توانمندی های نیروهای مسلح، نیازمند استفاده بهینه از استعدادها و مهارت های موجود در میان نیروهای وظیفه است. در این چارچوب، مفهوم «پادگان نوآوری» به عنوان راه کاری برای سازماندهی و هدایت نیروهای وظیفه مستعد و متخصص به سمت پروژه های فناورانه و تحقیقاتی در حوزه دفاعی مطرح می شود. پژوهش کنونی، تلاشی برای شناسایی ابعاد و توسعه مفهوم پادگان نوآوری در بخش دفاعی کشور است که با استفاده از رویکردهای نوآورانه به چالش های خدمت سربازی و برنامه های امنیت ملی پاسخ می دهد. برای رسیدن به هدف پژوهش، مطالعات نظام مند و تحلیل محتوا با رویکردی ترکیبی اتخاذ شد. مطالعه نظام مند شامل بررسی منابع موجود در پایگاه های علمی و استخراج چارچوب نظری برای طراحی شیوه نامه مصاحبه و شناسه گذاری جهت دار یافته های میدانی حاصل از مصاحبه های نیمه ساختارمند تا رسیدن به اشباع نظری بوده است. یافته های پژوهش نشان دهنده سه بُعد سیاستی پادگان نوآوری به همراه مصادیق عملیاتی آنها در کنار الگویی مفهومی برای ایجاد پادگان نوآوری مبتنی بر اکوسیستم نوآوری و الگوی فرایندهای مرکز نوآوری دفاعی می باشد. درنهایت برون داد گفتمان و نقطه نظرات مدیران و سیاستگذاران ذی ربط، به صورت درس آموخته ها و توصیه ها پیشنهاد شده است.

حکمرانی همکارانه به عنوان رویکردی نوین برای مواجهه با چالش های فزاینده و پیچیده منابع آب، در بستری چندلایه از مؤلفه های زمینه ای همچون تعاملات قدرت، نهادهای رسمی و غیررسمی و ویژگی های اجتماعی و اجرایی عمل می کند. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل مؤلفه های زمینه ای اثرگذار بر حکمرانی همکارانه آب در ایران انجام شده و تلاش دارد ظرفیت این مؤلفه ها را به مثابه بنیانی برای طراحی سیاست های نوآورانه در بخش آب برجسته سازد. در گام نخست، بر پایه مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان و تحلیل مضمون، شش حوزه زمینه ای شامل «سیاسی- نهادی»، «اجتماعی- مدنی»، «قانونی و تنظیم گری»، «اداری- اجرایی»، «فرهنگی- ارزشی» و «رویکردهای فنی مدیریت منابع آب»، استخراج شد. سپس با بهره گیری از روش الگوسازی ساختاری- تفسیری، روابط میان این مؤلفه ها تحلیل شد. نتایج نشان داد که مؤلفه های «سیاسی-نهادی» و «اجتماعی- مدنی» به عنوان پیشران های اصلی، بیشترین تأثیرگذاری را دارند؛ مؤلفه «قانونی و تنظیم گری» در جایگاه میانی، نقش واسط را میان عوامل زیرساختی و پیامدی ایفا می کند. در پایین ترین سطح، مؤلفه های «فرهنگی- ارزشی»، «اداری- اجرایی» و «رویکردهای فنی» قرار دارند که عمدتاً تأثیرپذیر هستند. این ساختار سلسله مراتبی، بر اهمیت تمرکز سیاست گذاران بر مؤلفه های کلیدی سیاسی و اجتماعی، در مقایسه با سایر مؤلفه ها، برای طراحی و اجرای نوآورانه سیاست ها با رویکرد حکمرانی همکارانه در حوزه آب، تأکید دارد.

هدف از این مقاله ارائه یک مدل طبقه بندی مشتریان بانک و ارائه راهکارهای حاصل از آن به منظور پرداختن به مقوله ارتباط با مشتری در یکی از بانک های ادغامی بانک سپه برای دو سال متوالی 1398 و 1399 می باشد. این پژوهش از نوع کاربردی و دارای روش تحقیق آمیخته است. برای جمع آوری داده ها با بهره گیری از تکنیک داده کاوی، پیشینه پژوهش موردمطالعه قرار گرفت و فهرستی از عوامل مؤثر بر طبقه بندی مشتریان بانک شناسایی شد. در گام بعدی از طریق مصاحبه با خبرگان حوزه بانکی متغیرهای طبقه بندی در بانک مورد مطالعه بومی سازی و نهایی شد. جامعه آماری پژوهش حاضر، خبرگان حوزه صنعت بانکداری بودند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند تعداد 15 نفر از خبرگان برای مصاحبه انتخاب شدند. برای خوشه بندی عوامل شناسایی شده از رویکرد CRISP-DM استفاده شد که در نهایت تعداد 11 متغیر برای طبقه بندی مشتریان انتخاب گردید. بعد از مشخص شدن متغیرهای طبقه بندی، در مرحله بعد اطلاعات 5500 مشتری بانک به منظور طبقه بندی آن ها جمع آوری و جهت تحلیل آن از تکنیک خوشه بندی k-means استفاده شد. خوشه بندی اولیه با 5 خوشه نشان داد که 5/98 درصد داده ها در یک خوشه و تنها 5/1 درصد داده ها در 4 خوشه دیگر قرار می گیرند. پس مشتریان این 4 خوشه حذف(به عنوان مشتریان پرت) و به خوشه بندی مجدد مشتریان(شامل 5417 مشتری) با 12 خوشه پرداخته می شود.

صنعت الکترونیک به عنوان یکی از بخش های استراتژیک در توسعه اقتصاد دانش بنیان، نقش برجسته ای در صادرات محصولات با ارزش افزوده دارد. با توجه به اهمیت بازارگرایی در موفقیت صادراتی شرکت ها، هدف این پژوهش طراحی و تبیین الگوی بومی بازارگرایی صادراتی در سطح صنایع الکترونیک کشور است. روش انجام پژوهش از نوع کیفی و بر مبنای نظریه داده بنیاد (Grounded Theory) با رویکرد کدگذاری سه مرحله ای است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 20 تن از مدیران ارشد و خبرگان حوزه های بازاریابی، بازرگانی خارجی و صادرات در شرکت های ممتاز و نمونه صادراتی صنایع الکترونیکی کشور جمع آوری شده است. نمونه گیری با روش گلوله برفی (Snowball Sampling) انجام شده و مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. روایی یافته ها با استفاده از راهبردهای کرسول (عضویت مشترک و کثرت منابع) و پایایی آن با استفاده از ضریب هولستی مورد تأیید قرار گرفت. یافته های پژوهش منجر به شناسایی پنج دسته اصلی شامل: شرایط علّی ، شرایط زمینه ای ، عوامل مداخله گر ، راهبردهای عملیاتی و پیامدهای صادراتی شد. در نهایت، الگویی جامع و بومی از بازارگرایی صادراتی در صنایع الکترونیک ارائه گردید که می تواند به عنوان چارچوبی استراتژیک برای تصمیم گیری های مدیران و برنامه ریزان در حوزه صادرات این صنعت محسوب شود.