بررسی و آسیب شناسی آموزش زبان فارسی در دانشگاه های چین
آرشیو
چکیده
زبان به عنوان حامل اصلی تبادلات تمدنی بشری، نقش واسطه ای کلیدی در پیوند میان فرهنگ ها و شیوه های متفاوت ادراک ایفا می کند و تنها با تسلط بر زبان کشور مقصد، می توان به درک عمیق از جوهره هنری و بطن فرهنگی آن دست یافت. از این منظر، آموزش زبان فارسی، صرفاً فرایند تقویت توانایی زبانی نیست، بلکه پل مهمی برای تعامل تمدن های چین و ایران به شمار می رود که زیرساخت زبانی محکمی برای توسعه روابط دوجانبه فراهم می آورد. در چارچوب «ابتکار کمربند و جاده»، تعاملات فرهنگی و آموزشی میان دولت های چین و ایران، پیوسته در حال گسترش است. در حال حاضر، آموزش و پرورش استعدادهای فارسی آموزان در چین، دستاوردهای فراوان داشته، اما با چالش هایی از جمله کمبود منابع آموزشی، محدودیت در مسیرهای همکاری میان دانشگاهی و ضعف در بخش های عملی مواجه است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و بر پایه بررسی اسناد آموزشی، گزارش های دانشگاهی و تجربیات میدانی پژوهشگر، در پی آنست تا بتواند برای مقابله با مسائل بیان شده، مسیرهای بهینه سازی از جمله تقویت منابع آموزشی، گسترش اشکال و حوزه های همکاری میان دانشگاهی، غنی سازی فرصت های عملی برای دانشجویان و تعمیق همکاری های مردمی و محلی را پیشنهاد دهد. پژوهش حاضر کوشید تا ضمن آنکه با تبیین ضرورت تقویت پیوندهای همه جانبه در آموزش عالی، بر روی پژوهش های علمی و ترویج زبان و فرهنگ میان دو کشور تأکید شود؛ به سؤال اصلی پژوهش یعنی آموزش زبان فارسی در دانشگاه های چین با چه چالش ها و کاستی هایی مواجه است و چه راهکارهایی می تواند کیفیت و کارآمدی آن را ارتقا دهد؟ پاسخی جامع ارائه دهد.An Examination and Pathology of Persian Language Education in Chinese Universities
1. Introduction: For many years, the Persian language has succeeded in attracting numerous admirers from diverse cultures and regions toward itself. In this regard, Iran and China, by signing the 25-year comprehensive strategic cooperation agreement in 2021, paved the way for the strategic expansion of bilateral cooperation; while policymakers and authorities in this field are confronted with fundamental challenges in the development of the Persian language and its instruction to non-Persian speakers in China. Among these challenges are the lack of standardized educational resources, the limited scope of inter-university cooperation pathways, the weakness of practical opportunities for students, and the absence of coherent planning for the training of specialized instructors. Given this, the aim of the present study is to examine educational experiences, Persian language teaching resources, and related aspects in Chinese universities in order to identify and analyze the principal challenges and obstacles in teaching this language, and, based on this understanding, to propose a set of practical and implementable solutions to improve the educational process. This study attempts, through the examination of educational documents, university reports, and field experiences, to provide a comprehensive answer to the fundamental research question—namely, what challenges and deficiencies Persian language education in Chinese universities faces, and what solutions can enhance its quality and effectiveness
تبلیغات
