بینامتنیت نامه های جلال آل احمد و سیمین دانشور و آثار داستانی این دو نویسنده
آرشیو
چکیده
بینامتنیت در نگاه نظریه های جدید، متن را پدیده ای مستقل نمی داند و آن را در پیوندی مداوم با دیگر متون می بیند. هر اثر ادبی در شبکه ای از معنا، باور و تجربه شکل می گیرد و ردّ متون پیشین و هم زمان در آن حضور دارد. بینامتنیت این نکته را برجسته می سازد که یک متن چگونه از ظرفیت متون دیگر بهره می گیرد و آن ها را در ساخت معنای تازه بازآفرینی می نماید. با توجه به این مهم، جستار حاضر بر آن است تا از نظرگاه بینامتنیت، سویه های گوناگون تأثیر نامه هایی را که جلال آل احمد و سیمین دانشور به عنوان زوج نویسنده معاصر با زبانی ساده و در سبک یادداشت های روزمره نوشته اند به عنوان متن اول و برخی از آثار منتخب آن دو را به عنوان متن دوم بررسی و وجوه مشترک آن ها را با توجه به مؤلّفه های فرهنگی- اجتماعی، تاریخی، سیاسی و روابط شخصی تحلیل نماید. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیل بینامتنی و با روش مطالعه تطبیقیِ متنِ مبدأ (نامه ها) و متنِ مقصد (آثار ادبی منتخب) انجام شده است. هدف، آن است که آشکار سازد بسیاری از مضامین مطرح شده در نامه های آن دو، در قالب ها و شکل های مختلفی از عناصر اصلی داستان بازآفرینی شده اند؛ از جمله: حوادث داستانی، صحنه پردازی، خلق شخصیت ها و گفتگوهای آن ها، اظهار نظر راوی و غیره .Intertextuality in the Letters of Jalal Al-e Ahmad and Simin Daneshvar and the Fictional Works of These Two Writers
Intertextuality should be regarded as one of the constituent elements of a text; for it pertains to the horizontal relationships among texts and the presence of one text within another. In the perspective of contemporary theories, intertextuality does not consider the text as an independent phenomenon; rather, it views it as being in a continuous connection with other texts. Every literary work takes shape within a network of meaning, belief, and experience, and bears traces of prior and contemporaneous texts. Intertextuality highlights how a text draws upon the capacities of other texts and re-creates them in the construction of new meaning. Given that literature and society are inseparably intertwined, literary works become the products of the thoughts of individuals who are situated within the context of social events and who articulate social issues from their own perspectives. Jalal Al-e Ahmad and Simin Daneshvar are also among those writer couples who turned periods of separation into opportunities for letter writing. The thoughts and concerns of this couple, as expressed in their letters, have been reflected in their fictional works in the form of characters and narrative events. With this crucial point in mind, analyzing the intertextual relationships between the letters and the literary works of Jalal and Simin is a research necessity and can offer a clearer picture of the process through which their literary world took shape. Accordingly, the main question of the present study can be formulated as follows: how have the themes, attitudes, and experiences expressed in the letters of Jalal Al-e Ahmad and Simin Daneshvar been reflected in their literary works, and what role have they played in shaping the narrative elements and their literary worldview?
تبلیغات
