نقش واسطه ای نگرش های ناکارامد در رابطه بین استرس تحصیلی و راهبردهای مقابله ای در دانشجویان مؤسسه آموزش عالی فاطمیه (س) شیراز
آرشیو
چکیده
استرس تحصیلی به عنوان یکی از عوامل اصلی تأثیرگذار بر سلامت روانی دانشجویان، می تواند بر انتخاب راهبردهای مقابله ای آن ها تأثیرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین استرس تحصیلی و راهبردهای مقابله ای مسئله مدار با نقش میانجی نگرش های ناکارآمد در دانشجویان مؤسسه آموزش عالی فاطمیه (س) شیراز است. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و از نظر هدف بنیادی است. جامعه آماری شامل 350 نفر از دانشجویان دختر مقطع کارشناسی ارشد بود که بر اساس جدول مورگان 175 نفر به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه استرس تحصیلی زاژاکووا و همکاران (2005)، پرسشنامه نگرش های ناکارآمد وایزمن و بک (1978) و پرسشنامه راهبردهای مقابله ای اندلر و پارکر (1990؛ CISS-21) بود. داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS و روش تحلیل مسیر مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد بین استرس تحصیلی و راهبرد مقابله ای مسئله مدار رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (β=0.681, p<0.001). همچنین استرس تحصیلی اثر مستقیم و معناداری بر نگرش های ناکارآمد داشت (β=0.692, p<0.001)، اما اثر نگرش های ناکارآمد بر راهبرد مقابله ای مسئله مدار معنادار نبود (β=0.049, p=0.516). بنابراین، نقش میانجی گری نگرش های ناکارآمد در این رابطه رد شد. یافته ها بیانگر آن است که استرس تحصیلی بیشتر به صورت مستقیم موجب افزایش استفاده از راهبردهای مقابله ای مسئله مدار می شود.این یافته ها بر لزوم تمرکز بر مداخلات مستقیم برای مدیریت استرس تحصیلی تأکید دارد. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی برای تقویت راهبردهای مقابله ای مسئله مدار در دانشگاه ها اجرا شود.The mediating role of dysfunctional attitudes in the relationship between academic stress and coping strategies in students of Fatemiyeh (s) Institute of Higher Education, Shiraz
Academic stress, as one of the main factors affecting students’ mental health, can influence their choice of coping strategies. The present study aimed to examine the relationship between academic stress and problem-focused coping strategies with the mediating role of dysfunctional attitudes among students of Fatemieh (S) Institute of Higher Education in Shiraz. This research employed a descriptive-correlational design and was fundamental in purpose. The statistical population consisted of 350 female master’s students, of whom 175 were selected through convenience sampling based on Morgan’s table. The research instruments included the Academic Stress Questionnaire (Zajacova et al., 2005), the Dysfunctional Attitudes Scale (Weissman & Beck, 1978), and the Coping Inventory for Stressful Situations – short form (Endler & Parker, 1990; CISS-21). Data were analyzed using SPSS and AMOS software through path analysis. The results indicated a positive and significant relationship between academic stress and problem-focused coping (β = 0.681, p < 0.001). Moreover, academic stress had a direct and significant effect on dysfunctional attitudes (β = 0.692, p < 0.001); however, the effect of dysfunctional attitudes on problem-focused coping was not significant (β = 0.049, p = 0.516). Therefore, the mediating role of dysfunctional attitudes in this relationship was rejected. The findings suggest that academic stress directly increases the use of problem-focused coping strategies. These results emphasize the need to focus on direct interventions for managing academic stress. It is recommended that educational programs be implemented in universities to strengthen students’ problem-focused coping strategies.
تبلیغات
