ترجمان دانش در پژوهش های آکادمیک: مطالعه موردی دانشگاه های ایران (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
با حرکت جهان به سمت اقتصاد مبتنی بر دانایی، دانش و مدیریت آن به عاملی حیاتی در حفظ قدرت رقابتی سازمان ها و صنایع تبدیل شده است. در این راستا، بررسی فرآیند ترجمان دانش در دانشگاه ها و صنایع از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لذا پژوهش حاضر با هدف سنجش وضعیت ترجمان دانش پژوهشگران دانشگاه های ایران (شهید چمران اهواز، لرستان، هرمزگان و خلیج فارس بوشهر) انجام شده است. پژوهش حاضر از نوع پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه پژوهش 285 عضو هیات علمی دانشکده های مهندسی از 4 دانشگاه شهید چمران اهواز، خلیج فارس بوشهر، لرستان و هرمزگان بودند. گردآوری داده ها با استفاده از «پرسشنامه خودارزیابی فعالیت های ترجمان دانش پژوهشگران دانشگاهی» صورت گرفت که از 30 گویه در قالب چهار حیطه «سوال پژوهش»، «تولید دانش»، «انتقال دانش» و «ترویج استفاده از شواهد» تشکیل شده است. در تحلیل داده های این پژوهش علاوه بر شاخص های آمار توصیفی، آزمون های آماری ANOVA و تحلیل رگرسیون خطی استفاده شد، علاوه بر این نمودارهای پراکنش ترسیم شد. با توجه به یافته ها، میانگین نمره کل فرآیند ترجمان دانش در دانشگاه های خلیج فارس بوشهر (93/19±97/99) و لرستان (30/15±80/99) بالاتر از دانشگاه های هرمزگان (49/21±94/93) و شهید چمران اهواز (76/21±55/93) است. همچنین در بین مؤلفه های مورد بررسی، بالاترین میانگین به مؤلفه «انتقال دانش» اختصاص داشت و کمترین میانگین نیز مربوط به «ترویج استفاده از شواهد» بود. بعلاوه مشخص شد که تمامی مؤلفه های فرآیند ترجمان دانش به طور معناداری در تبیین و پیش بینی عملکرد پژوهشگران نقش دارند (p<0.001) و ضرایب استانداردشده (Beta) بیانگر آن است که مؤلفه انتقال دانش با ضریب 95/0 بیشترین تأثیر را بر عملکرد ترجمان دانش دارد و پس از آن به ترتیب تولید دانش (90/0)، ترویج استفاده از شواهد (86/0) و سؤال پژوهش (85/0) اثرگذار هستند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که ایجاد ارتباط نظام مند میان دانشگاه ها و ذی نفعان می تواند اثربخشی ترجمان دانش را افزایش داده و به بهبود تصمیم گیری های مبتنی بر شواهد در سطح ملی کمک کند. پیشنهاد می شود پژوهش های آتی با تمرکز بر ترجمان دانش در سازمان های اجرایی و صنایع، با استفاده از ابزارهای بومی شده در بعد سازمانی انجام گیرد.Knowledge Translation in Academic Research: A Case Study of Iranian Universities
With the world's shift toward a knowledge-based economy, knowledge and its management have become vital factors in maintaining the competitive strength of organizations and industries. In this regard, examining the process of knowledge translation in universities and industries is of particular importance. Accordingly, the present study was conducted to assess the state of knowledge translation among researchers at Iranian universities (Shahid Chamran of Ahvaz, Lorestan, Hormozgan, and Persian Gulf University of Bushehr). This study is categorized as a survey research type and is applied in nature. The research population consisted of 285 faculty members from the engineering faculties of four universities: Shahid Chamran University of Ahvaz, Persian Gulf University of Bushehr, Lorestan University, and Hormozgan University. Data were collected using the “Self-Assessment Questionnaire on Knowledge Translation Activities of University Researchers,” which consists of 30 items organized into four domains: “Research Question,” “Knowledge Creation,” “Knowledge Transfer,” and “Promotion of Using Evidence.” In addition to descriptive statistics, the data analysis for this study utilized ANOVA tests and regression analysis. The results showed that the mean total score of the knowledge translation process at Persian Gulf Universities—Bushehr (99.97 ± 19.93) and Lorestan (99.80 ± 15.30)—was higher than at Hormozgan University (93.94 ± 21.49) and Shahid Chamran University of Ahvaz (93.55 ± 21.76). Among the examined components, the highest mean belonged to the element " Knowledge Transfer," and the lowest mean related to “Promotion of Using Evidence." Additionally, it was found that all components of the knowledge translation process significantly contributed to explaining and predicting researchers’ performance (p < 0.001), and the standardized coefficients (Beta) indicate that the knowledge transfer component had the greatest effect on knowledge translation performance with a coefficient of 0.95, followed by knowledge creation (0.90), promotion of using evidence (0.86), and research question (0.85). The results of this study indicate that establishing systematic links between universities and stakeholders can enhance the effectiveness of knowledge translation and help improve evidence-based decision-making at the national level. It is recommended that future research focus on knowledge translation within executive organizations and industries, using tools localized for the organizational dimension.
تبلیغات
