تدوین الگوی شکل گیری برنامه پنهان در آموزش حسابداری در عصر دیجیتال با استفاده از روش داده بنیاد (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف: هدف اصلی این پژوهش، تبیین الگوی شکل گیری برنامه پنهان در آموزش حسابداری در عصر دیجیتال است. در موقعیتی که فناوری های نوین، همچون هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی، داده کاوی و سامانه های گزارشگری هوشمند، بنیان های حرفه حسابداری را دستخوش تغییر کرده اند، برنامه های رسمی آموزشی به تنهایی پاسخ گوی نیازهای حرفه ای دانشجویان نیستند. در این میان برنامه پنهان، که شامل مجموعه ای از هنجارها، ارزش ها، نگرش ها و رفتارهایی است که به طور غیررسمی در جریان فرایند یاددهی یادگیری منتقل می شود، در آماده سازی دانشجویان برای محیط کار جدید نقش کلیدی دارد. با توجه به خلأ موجود در ادبیات پژوهش در زمینه ماهیت و ابعاد این برنامه پنهان در بستر دیجیتال، این پژوهش در پی آن است که بر اساس داده های میدانی، چارچوبی نظری و بومی برای تبیین این پدیده ارائه کند. روش: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به کارگیری روش نظریه داده بنیاد بر مبنای مدل استراوس و کوربین انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش، اعضای هیئت علمی رشته حسابداری، در دانشگاه های سطح یک ایران بوده است. داده ها از طریق ۱۷ مصاحبه نیمه ساختاریافته در سال های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ گردآوری شد. انتخاب مصاحبه شوندگان به صورت هدفمند آغاز شد و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. در مرحله کدگذاری باز، مفاهیم اولیه از دل داده ها استخراج و در قالب مقوله های اولیه دسته بندی شدند. در مرحله کدگذاری محوری، ارتباط بین مقوله ها در چارچوب الگوی پارادایمی (شرایط علّی، زمینه ای، مداخله گر، راهبردها و پیامدها) بازسازی شد. در نهایت، در کدگذاری انتخابی، مقوله محوری شکل گیری برنامه پنهان آموزش حسابداری در عصر دیجیتال، به عنوان هسته مرکزی شناسایی و الگوی نهایی تدوین شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که برنامه پنهان در آموزش حسابداری در عصر دیجیتال، تحت تأثیر چندلایه اصلی شکل می گیرد. در سطح شرایط علّی، گسترش فناوری های آموزشی (کلاس های آنلاین، هوش مصنوعی، نرم افزارهای حسابداری)، شیوه یادگیری، تعاملات و انتظارات کلاسی را دگرگون می سازد و درباره ضرورت مهارت هایی چون شبکه سازی، یادگیری مستقل و حل مسئله فناورمحور، پیام های ضمنی منتقل می کند. در سطح شرایط زمینه ای، ساختارها و رویه های نهادی مانند نمره محوری، بی تفاوتی به تقلب و ارزیابی های سنتی، به نگرش های سطحی و گاه غیراخلاقی بعضی از دانشجویان شکل می دهد؛ در حالی که تعاملات غیررسمی در گروه های مجازی، بستر انتقال ارزش ها و الگوهای جدید است. شرایط مداخله گر همچون نگرش و مهارت فناورانه استادان، قوانین آموزشی، ابزارهای دیجیتال و فشارهای اجتماعی، می توانند تقویت کننده یا تضعیف کننده برنامه پنهان باشند. در برابر این شرایط، راهبردهای متفاوتی شکل می گیرد: برخی استادان و دانشجویان از برنامه پنهان برای تقویت اخلاق، مهارت های نرم و تجربه های عملی بهره می گیرند، در حالی که گروهی دیگر با رفتارهای سطحی یا غیراخلاقی آن را در جهت منفی بازتولید می کنند. در نهایت، پیامدهای این فرایند دوگانه است: ۱. رشد شایستگی های دیجیتال، هویت حرفه ای و شبکه سازی حرفه ای و ۲. تقویت نمره گرایی، یادگیری سطحی و تضعیف تعهد اخلاقی. بنابراین شکاف میان آموزش رسمی و نیازهای واقعی بازار کار، دانشجویان را به سمت مسیرهای غیررسمی سوق می دهد که هم می تواند فرصت ساز و هم تهدیدآفرین باشد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که در عصر دیجیتال، برنامه پنهان بیش از هر زمان دیگر اهمیت یافته است؛ زیرا بسیاری از شایستگی های مورد انتظار حرفه حسابداری، نه از طریق برنامه رسمی، بلکه از طریق تعاملات غیررسمی و محیط های یادگیری ضمنی شکل می گیرند. الگوی به دست آمده بیانگر آن است که شکل گیری این برنامه، تابعی از تعامل پیچیده بین فشارهای فناورانه، زمینه های آموزشی و راهبردهای کنشگران دانشگاهی است. از این رو، سیاست گذاران آموزشی و مدیران دانشگاه ها، باید علاوه بر بازنگری در برنامه های رسمی، به مدیریت و هدایت برنامه پنهان توجه جدی داشته باشند. فراهم آوردن زیرساخت های دیجیتال، تقویت سواد فناورانه استادان، ارتقای فرهنگ سازمانی پذیرای تغییر و حمایت از راهبردهای یادگیری خلاقانه، می تواند پیامدهای مثبت برنامه پنهان را تقویت و پیامدهای منفی آن را کاهش دهد. از جنبه نظری، این پژوهش با ارائه الگویی بومی، شکاف موجود در ادبیات را پُر می کند و ابعاد پنهان آموزش حسابداری در عصر دیجیتال را آشکار می سازد. از جنبه عملی نیز یافته ها می تواند به عنوان راهنمایی برای دانشگاه ها، انجمن ها و سازمان های حرفه ای، در راستای تربیت حسابداران آینده نگر و توانمند در محیط دیجیتال به کار گرفته شود.Modeling the Formation of the Hidden Curriculum in Digital-Age Accounting Education Using Grounded Theory
Objective This study aims to develop a theoretical model explaining the formation of the hidden curriculum in accounting education in the digital age. Emerging technologies such as artificial intelligence, machine learning, data mining, and intelligent reporting systems have fundamentally reshaped the accounting profession. However, formal educational programs alone are no longer sufficient to address students’ evolving professional needs. In this context, the hidden curriculum encompassing the implicit norms, values, attitudes, and behaviors transmitted through teaching learning interactions plays a crucial role in preparing students for the demands of modern workplaces. Given the existing gap in the literature regarding the nature and dimensions of the hidden curriculum in the digital era, this study seeks to develop a context-specific theoretical framework grounded in empirical data. Methods The study employed a qualitative approach, utilizing grounded theory methodology based on the Strauss and Corbin model. The study population consisted of faculty members from accounting departments of top-ranked universities. Data were gathered through 17 semi-structured interviews conducted between 2024 and 2025. Sampling was purposive and continued until theoretical saturation was achieved. Data analysis was carried out in three stages: open coding, axial coding, and selective coding. In the open coding stage, initial concepts were extracted and grouped into preliminary categories. During axial coding, relationships among categories were reconstructed within the paradigm model comprising causal, contextual, and intervening conditions, strategies, and consequences. Finally, in selective coding, the core category of hidden curriculum formation in digital age accounting education was identified as the central phenomenon, leading to the development of the final theoretical model. Results The findings reveal that the hidden curriculum in digital age accounting education emerges through multiple, interrelated layers. At the causal level, the expansion of educational technologies such as online platforms, artificial intelligence, and accounting software transforms learning styles, classroom interactions, and expectations. These shifts implicitly emphasize skills such as networking, independent learning, and technology-driven problem-solving. At the contextual level, institutional structures and practices such as grade-oriented evaluation systems, tolerance of academic dishonesty, and reliance on traditional assessments foster superficial or even unethical attitudes among students. Meanwhile, informal interactions in virtual environments create new channels for value transmission. Intervening conditions, including instructors’ digital competencies and attitudes, educational policies, technological infrastructure, and broader social pressures, either strengthen or weaken the influence of the hidden curriculum. As a result, diverse strategies emerge: some instructors and students leverage the hidden curriculum to strengthen ethical awareness, soft skills, and practical engagement, while others unconsciously reproduce negative patterns such as superficial learning and unethical shortcuts. The consequences are therefore twofold: on one hand, enhanced digital literacy, professional identity, and collaborative networking; on the other, reinforced grade orientation, surface learning, and weakened ethical commitment. Ultimately, the mismatch between formal curricula and the real demands of the labor market drives students toward informal learning pathways that carry both opportunities and risks. Conclusion The study concludes that in the digital era, the hidden curriculum exerts a more profound influence than formal programs in shaping accounting students’ professional identity. Many of the competencies demanded by the accounting profession are cultivated not through formal curricula but through informal interactions and implicit learning environments. The proposed model illustrates that the formation of the hidden curriculum results from a dynamic interplay between technological pressures, educational contexts, and the strategies adopted by key academic actors. Accordingly, policymakers should not only reform formal curricula but also actively recognize, manage, and guide the hidden curriculum. Providing robust digital infrastructure, enhancing faculty digital literacy, fostering an adaptive and innovation-oriented academic culture, and supporting creative learning strategies can strengthen the positive dimensions of the hidden curriculum while mitigating its unintended consequences. Theoretically, this study contributes to the literature by offering a localized and empirically grounded model that exposes the hidden layers of accounting education in the digital age. Practically, the findings offer valuable insights for universities, professional associations, and policymakers in cultivating competent, ethically responsible, and future-oriented accountants in a digital environment.
تبلیغات
